Kore Olaghe Lajbaz

تامی بعضی وقت‌ها که ناراحت می شود، دست به سینه می‌ایستد، پاهایش را به زمین می کوبد و اخم می‌کند. بدعنق می‌شود و بهانه می‌گیرد. به حرف پدر و مادرش گوش نمی‌کند و کلافه است. ولی بالاخره تامی کم‌کم یاد می‌گیرد آرام باشد، کمی فکر کند، یک نفس عمیق بکشد یا در مورد ناراحتی‌اش با کسی حرف بزند و تا ده بشمارد تا حالش بهتر شود.

(216 بازدید)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *